Sinds 2006 werkt Huub Vinken aan een serie foto's die hij nauwkeurig beplakt met haar. Vachtjes, geknipt van zijn eigen hoofdhaar, tekenen elke foto. Zijn streven is een reeks te maken waarop het haar langzaam van toon verandert: van blond naar donkerblond en dan, van grijs naar wit. De taferelen op de foto's zijn opnames van situaties waarin een gevoel van onontkoombaarheid en heldere overdenkingen elkaar kruisen.
Hij ziet zijn arbeidsintensieve werkwijze nadrukkelijk als een persoonlijk bezweringsritueel, geënt op een verdwenen 19-eeuwse traditie van Haarwerken, waarin een ideaal van 'Vervulde Afwezigheid' als summum werd gezien. Vinken's foto's worden in details versterkt door subtiele excentrieke of humoristische elementen.

Huub Vinken realiseerde in 2000 het project Pure Hair, een verzameling penselen gemaakt van een lok hoofdhaar van hedendaagse, nog levende kunstenaars. Daarvoor hield Huub Vinken zich bezig met het verpulveren van objecten uit zijn eigen bezit, om er, met het verkegen poeder en gruis opnieuw voorstellingen van diezelfde - voormalige - objecten te maken.

Poels Annemie, Darwin, 'Het Komt Nooit Meer Goed', in: ART (nr. 4.& 6.), 2006
Lambrecht Luk, 'Savon', in: De Morgen, 2003
Bronwasser Sacha, 'Conceptuele Kunst', in: De Volkskrant, 2002