Sara Claes is behalve gefascineerd door visuele kunst, ook gepassioneerd door muziek en theater. Ze presenteert geluidsinstallaties en performances, schrijft gedichten en zingt (onder meer) in Nimporte, een samenwerking met collega fotograaf/ muzikant Thomas Noël. Ze creëren 'muziektapijtjes' en 'surrealistische en hyperrealistische sprookjes' (www.myspace.com/nimportemusic). De impuls om te vertellen, de eenvoud, het ongedwongen experimenteren in verschillende richtingen, én de introverte, heel persoonlijke manier waarmee ze zich in die verhalen en beelden een plek zoekt in de wereld geeft haar werk iets aanstekelijks en breekbaar tegelijk.

Sara Claes fotografeert met gesloten ogen, languit achteroverliggend tussen de grassprieten en de veldbloemen. Toch suggereert ze dat met een maximale ontvankelijkheid de menselijke perceptie kleine epifanieën kan ontfutselen aan de meest onverwachte en diverse aspecten van de materiële wereld. 

(naar een tekst van Inge Henneman)

'Ine, een portret van mijn zus', in: De Standaard Magazine, 2009.
Lieve God, portfolio met tekstbijdrage van Inge Henneman, DWB, 2009.
Screenworlds - Hedendaagse fotografie in Vlaanderen, Lannoo, 2008.
Ine, Stellige stilte, stichting kunstboek, 2006.
Portret van Ine, Obscuur, 2003.
De Seefhoek, het verhaal van een voorbijganger, FotoMuseumMagazine, 2003.