Directeur Leen Laconte verlaat per 31 december 2011 het Vlaams Cultuurhuis de Brakke Grond

Leen Laconte trad in dienst op 1 september 2004 en werkte voordien o.a. voor de Raad van Europa in Straatsburg, de Europese Unie en Villanella in Antwerpen. Nu haar oorspronkelijke doelstellingen voor de Brakke Grond zijn gerealiseerd, gaat ze aan de slag met een nieuwe uitdaging.

Uitgesproken op de kaart.
Bestuur en medewerkers betreuren het vertrek van Leen Laconte ten zeerste: 'In die zeven jaar heeft Leen Laconte een belangrijke ontwikkeling van het Vlaams Cultuurhuis gerealiseerd. Onder haar leiding is de verzelfstandiging gerealiseerd en heeft het huis ook een ander profiel gekregen. De Brakke Grond is gegroeid en een zelfverzekerd, uitgesproken multidisciplinair kunsthuis geworden. Er zijn vooraanstaande internationaal georiënteerde partnerschappen ontwikkeld, onder andere met IDFA, Rietveld en Kunstvlaai. Het publiek nam toe, werd diverser en jonger. Dankzij Leen Laconte is het Vlaams Cultuurhuis op de kaart van het internationale kunstenveld gezet.'

Een culturele gemeenschap in een internationale context
De Brakke Grond is behalve een presentatieplek voor Vlaamse kunsten in Nederland, ook een plaats voor kruisbestuiving, reflectie en debat. In multidisciplinaire festivals met scherpe vraagstellingen en onverwachte uitwisselingen zoekt de Brakke Grond betekenisvolle linken tussen kunst, cultuur, culturele identiteit, populaire cultuur en volkscultuur. Daarbij staan participatie van publiek en internationale samenwerking centraal. De Brakke Grond is een bijzondere representant van een culturele gemeenschap in een internationale context. Leen Laconte: 'Internationale samenwerking is zoveel meer dan export stimuleren. En geloof me: geen terugverdieneffect zonder wederzijdsheid. Het is enkel met goed overwogen generositeit dat je ook voor jezelf stappen vooruit zet. Enkel je eigen agenda opleggen, zelfs al bestaat die hoofdzakelijk uit toptalent of artistieke excellentie, valt in onvruchtbare aarde als je niet eerst ploegt en bemest. Het is vanuit gedeeld belang dat we moeten kunnen werken, het zijn partnerschappen die de toekomst zullen maken.'

Ter gelegenheid van het dertigjarig bestaan deelden op 26 mei 2011 een aantal Nederlandse collega's uit de kunstenwereld hun visie op de Brakke Grond. George Lawson, directeur Fonds Podiumkunsten, noemt de Brakke Grond een enthousiasmerend voorbeeld van hoe je een cultuurpolitieke internationale opdracht op een geloofwaardige, eigentijdse en tegelijk soevereine manier kunt neerzetten: met internationale allure en toch succesvol geworteld in de haarvaten van de Nederlandse cultuur. Barbara Van Lindt, directeur Dasarts, bewondert de Brakke Grond vooral omdat het huis an sich zelf reuring veroorzaakt: door projecten die tegelijk vermaken, verrassen, aandacht trekken, verdiepen en zich bezinnen over de eigen missie, namelijk: de Vlaamse cultuur representeren. Het gaat om de programmering, dat stelt ook de artistiek directeur van de Tolhuistuin, Chris Keulemans. Hij vindt dat de Brakke Grond de afgelopen jaren is uitgegroeid tot het interessantste kunstenpodium van de stad Amsterdam.

De procedure voor het vinden van een opvolger start eind augustus 2011.

Info:
www.brakkegrond.nl