Actuele Beeldende Kunst in Vlaanderen - deel II

In Vlaanderen zijn er ook heel wat kunstenaars en collectieven actief die rond en met 'nieuwere' media en recente wetenschappelijke ontwikkelingen werken. Vanaf het einde van de jaren 1990 legden kunstenaars, onderzoekers en curatoren zoals Peter Beyls, Godfried-Willem Raes of Guy Van Belle de grondslagen voor een actief veld. Mede door de eigenschappen van de recente media functioneerden ze snel binnen internationale netwerken. Opvallende artiesten vandaag zijn onder meer Angelo Vermeulen die werkt rond kunst, biologie, technologie en games. Johan Grimonprez is iemand die de conventies van de massa- en online media exploreert. Lawrence Malstaf creëert interactieve theatrale scenario's waar bezoekers fysiek en emotioneel ondergedompeld worden in intense situaties. De theatergroep Crew schept immersieve verhaalomgevingen voor de individuele toeschouwer en ontwikkelt daarvoor technologie in nauwe samenwerking met de Universiteit van Hasselt. Wat vooral opvalt, is dat er zich in het kleine Vlaams-Brusselse 'mediakunsten landschap' heel wat collectieven hebben gevormd die onderzoeksgericht werken. Onder meer Cargo van Stefaan Decostere, Constant, FoAM, LAb[au], OKNO en Workspace Unlimited zijn door kunstenaars gedreven organisaties die de sterkten van het samenwerken en de interactie met het publiek voluit exploreren. 

En intussen staat een nieuwe generatie te drummen. Nieuwe schilders dienen zich aan: Virginie Bailly, Stephan Balleux, Ellen De Meuter, Kati Heck, Helmut Stallaerts, Cindy Wright. Pieter Vermeersch combineert schilderkunst met installatie om de ruimtes waarin hij werkt te herdefiniëren. Bij de nieuwe fotografie valt Els Vanden Meersch op, die als het ware psychologische portretten maakt van kapotte architecturale ruimtes. Nick Ervinck gebruikt de digitale media om een futuristische wereld op te bouwen.

En vooral: deze jongste generatie kijkt erg kritisch aan tegen de eigen, artistieke media en het geldende discours daar rond. Vaast Colson stelt het hele kunstwereldje in vraag door acties, performances, installaties en schilderijen. Simona Denicolai & Ivo Provoost prikken, transformeren en deformeren in hun installaties en tekeningen het algemeen aanvaarde. Louis De Cordier maakt functionele, minimalistische objecten zonder ogenschijnlijke zin. Thomas Lerooy maakt geladen beelden, waarin de betekenis verschoven wordt. Wesley Meuris maakt architecturale constructies, waarin de sociale codes van mens en dier gemanipuleerd worden. Dennis Tyfus en Philip Metten maken gebruik van de jongerencultuur om hun artistieke, subversieve praktijk gestalte te geven.

Veel van deze jonge kunstenaars stellen al tentoon in het buitenland, vooral in Duitse en Amerikaanse galeries. Het laat zich aanzien dat het niveau van de hedendaagse beeldende kunst in België hoog blijft. Andere landen (Frankrijk, Nederland) vragen zich hardop af waar al dat talent hier vandaan blijft komen. Een verklaring kan zijn dat de 'drive' om zich artistiek én internationaal te ontplooien aanwezig blijft, omdat de plaatselijke situatie te beperkt is en de overheid weliswaar een ondersteunende inspanning levert, maar zeker niet groot genoeg om een té 'pamperende' omgeving te creëren. Een paradox die men best blijft koesteren.

Vertaling van de originele Engelse tekst die verscheen in ARTS FLANDERS 08 VISUAL ARTS, uitgegeven door het Vlaams Ministerie van Cultuur, Jeugd, Sport en Media in samenwerking met BAM (Brussel, 2008).