Om na te gaan hoe de relatie tussen beeldendekunstorganisaties en het leerplichtonderwijs vorm krijgt, trok Margot Thysens er tussen augustus 2010 en mei 2011 in opdracht van CANON Cultuurcel en het Vlaams steunpunt voor beeldende, audiovisuele en mediakunst (BAM) op uit om een reeks gesprekken te voeren.

In eerste instantie sprak ze met medewerkers van musea, beeldendekunstorganisaties en een cultuurcentrum die rond hedendaagse beeldende kunst werken. De focus werd verbreed door een interview met een museum voor oude en moderne kunst en een kunsteducatieve organisatie. Margot keek ook over het muurtje van de disciplines heen en ging op bezoek bij HETPALEIS, het theaterhuis voor kinderen, jongeren en kunstenaars in Antwerpen. Ten slotte werd de brug met het onderwijs geslagen door een gesprek met de intendant onderwijs-cultuur van de stad Antwerpen en een focusgesprek met mensen uit het onderwijs. Bij de keuze van de gesprekspartners werd ook rekening gehouden met de geografische spreiding.

De gesprekken werden opgenomen en samenvattend uitgeschreven. Auteur Alexandra De Laet ging met dit materiaal verder aan de slag: ze destilleerde de krachtlijnen en verwerkte het tot een per onderwerp gestructureerde tekst.

Zijn scholen vooral een 'makkelijk' en talrijk publiek voor musea en beeldendekunstorganisaties? Of beschouwt het onderwijs kunstorganisaties, die cultuur produceren en betekenis genereren, als plekken om te leren? Onderhouden beide een zakelijke of een partnerrelatie? Hoe pakken de verschillende organisaties dat aan? Wat verwacht een instelling van een schoolgroep die op bezoek komt? Waarom vinden de twee elkaar soms te weinig? Op die vragen probeert deze tekst een antwoord te geven. De tekst geeft een korte stand van zaken en vormt de vertrekbasis voor BAM, CANON Cultuurcel, kunstorganisaties, scholen en leerkrachten om hun visie en praktijken te bevragen.

Info:
Download hier de publicatie 'Beeldende kunst en onderwijs: eenrichtingsverkeer of dialoog?' (.pdf)