Freek Wambacq

Freek Wambacqs oeuvre valt niet uitgebreider te formuleren dan 'sculptuur'. De primaire kwaliteit van zijn werk ligt in essentie in een sculpturale methode. Hij denkt, kijkt en handelt sculpuraal.
In de eerste plaats is er de keuze van het materiaal. Het bronmateriaal op zich is reeds een sculpturale keuze: bouw- en constructiematerialen, doe-het-zelf-materialen. De keuzes komen vaak voort uit de sociologisch/culturele context van de materialen. Beslissingen om de uitvoering van de sculpturen uit handen geven, getuigt hierbij van adequaat gedrag.
Vervolgens is er de omgang met het materiaal waarin hij adequaat bij de (toegepaste) achtergrond van het materiaal tracht te blijven. Het bouwmateriaal wordt niet gebruikt om de connotaties te verwerken in één of andere metafoor, maar er wordt steeds geprobeerd zo consequent mogelijk te zijn in de aanwending en de organisatie van het materiaal.
Zijn meest gekende werken houden zich vaak op in de architectuur van de tentoonstellingsplekken, maar daarnaast bestaan er kleinere werken voortgaand op een meer traditionele, klassieke beeldhouwtaal.