Els Vanden Meersch

Els Vanden Meersch beschouwt haar foto's, beeldhouwwerken en installaties als psychologische portretten waar de herinnering aan architectuur een sleutelrol in speelt. In deze herinneringen zijn associaties belangrijker dan feiten. De werken van Els Vanden Meersch zijn 'psycho-topologieën': verlaten gebouwen zoals militaire complexen, fabrieken, flatgebouwen... doordrongen van latent geweld dat geassocieerd kan worden met repressie en paranoia.

Haar interesse gaat uit naar architectuur die duidelijke sporen draagt van onze continue drang tot creatie, opzettelijk of onbedoeld, van hiërarchische structuren, het neerpinnen van classificatie systemen, het trekken van grenzen en determineren van machtsverhoudingen. In tegenstelling tot haar installaties, zijn de fotomontages van Els Vanden Meersch niet geënsceneerd maar geregistreerd. Ze werkt met haar archief alsof het gevonden footage was. Ze zoekt naar mogelijke overeenkomsten tussen de verschillende beelden. In deze fotomontages, worden tijd en ruimte omwisselbaar. Historische (aan architectuur gebonden) gebeurtenissen worden aan subjectieve indrukken gekoppeld. Els Vanden Meersch maakt geschiedenis actueel door het de 'de-historiseren'  en te 'subjectiveren'. Haar werk kan worden gezien als poëtische series.

Haar installaties hebben vaak een schaal van 1:1 en zijn reconstructies van ruimtes: lange hallen, labyrinten of cellen die door hun gecondenseerde vorm beladen zijn met een emotionele spanning, wat de bezoeker ook gewaarwordt bij het betreden en fysiek ervaren van de werken.